Άλλα τα μάτια του λαού... κι άλλα της κουκουβάγιας



 


Τον τελευταίο καιρό, παρατηρείται μια έντονη άλλα και σκόπιμη τάση αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης και αντί να ασχολούμαστε με ουσιώδη ζητήματα όπως, η εφαρμογή της απόφασης του ΣΤΕ, μία βιώσιμη λύση για το ΤΕΑΠΑΣΑ, την εύρεση λύσης στην ενδοεπικοινωνία της ΕΛ.ΑΣ και άλλα πολλά , καταπιανόμαστε με δευτερεύοντα όπως η αλλαγή του Κώδικα Μεταθέσεων.
 

ΝΑΙ, βεβαίως και χρήζει μελέτης και μετατροπής ο Κώδικας Μεταθέσεων, αλλά προηγούνται πιο κρίσιμα ζητήματα. Γνωρίζουμε επίσης πως ουσιαστική λύση αποτελεί ο εξορθολογισμός της κατανομής του προσωπικού σύμφωνα με τις πραγματικές ανάγκες και όχι με το δόγμα Ελλάδα είναι μόνο η Αθήνα. Έτσι, σε πολλούς γεννάται εύλογα το ερώτημα, μήπως η τόση βιασύνη για το συγκεκριμένο θέμα, εξυπηρετεί κάποιου είδους συμφέροντα.
 

Μελετώντας το σχέδιο του Προεδρικού Διατάγματος, περί τροποποίησης διατάξεων του Π. Δ. 211/2005 <<τοποθετήσεις, μεταθέσεις, αποσπάσεις και μετακινήσεις συνοριακών φυλάκων και ειδικών φρουρών>>, το οποίο είναι μια <<πρόβα νυφικού >> για τη στιγμή της τελετής, δηλαδή για τη στιγμή που κάποιο αντίστοιχο Π. Δ θα αφορά(;) την ΕΛ.ΑΣ, διαπιστώνεται το φαινόμενο του διαχωρισμού των Υπηρεσιών σε μάχιμες και σε λιγότερο μάχιμες Υπηρεσίες.
 

Άραγε, ποιος είναι ο καθ'ύλην αρμόδιος να αποφασίσει εάν ένας Αστυνομικός που διατίθεται για τη φύλαξη ή τη μεταφορά κρατουμένων, εισπνέει το καυσαέριο διενεργώντας καθημερινά τροχονομική ρύθμιση στο δρόμο ή απασχολείται με δεκάδες δικογραφίες εβδομαδιαίως και σε άμεση επαφή με τον Εισαγγελέα, ως Αξ. Υπ σε Α. Τ και Τ. Α, είναι λιγότερος μάχιμος από κάποιον άλλον Αστυνομικό;;



*Αρχ Δαλαμπίρας Κων/νος
Αντιπρόσωπος της ΕΑΣΥΑ στην ΠΟΑΣΥ
Μέλος ΑΠΑΣΑ



0 σχόλια:

Αρχείο