Οι δικηγόροι και η βιομηχανία αγωγών κατά του Δημοσίου για το επίδομα των 176 ευρώ


Το 2001 χάθηκε μία μεγάλη ευκαιρία για το πολιτικό σύστημα να πλήξει το πελατειακό κράτος. Κατά τη διαδικασία αναθεώρησης του Συντάγματος προτάθηκε να θεσμοθετηθεί ενιαίος μισθός για το Δημόσιο με παράλληλη κατάργηση όλων των επιδομάτων.
Το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ απέρριψαν την πρόταση που προήλθε από δικά τους στελέχη.
Επρόκειτο για το περίφημο επίδομα των 176 ευρώ, ένα από τα πολλά επιδόματα που άνοιξαν τις μαύρες τρύπες της χρεωκοπίας του κράτους και γέμισαν τα ταμεία των εργατολόγων. Μέσω δικαστικών αποφάσεων αυξάνονταν οι μισθοί και μονιμοποιούνταν οι δημόσιοι υπάλληλοι. Η ιστορία του συγκεκριμένου επιδόματος είναι η ανατομία της σύγχρονης χρεοκοπίας του ελληνικού κράτους.

Είναι ενδιαφέρον να επισημανθεί ότι αρχικώς οι συνδικαλιστές ζήτησαν επίδομα 20.000 δρχ αλλά η κυβέρνηση σε μία επίδειξη γαλαντομίας αποφάσισε να τους χορηγήσει επίδομα 60.000 δρχ.
Εκείνη την εποχή γιγαντώθηκε ο κύκλος εργασιών των δικηγορικών γραφείων που ασχολούνταν με εργατικές διαφορές. «Όποιος πήγαινε στα δικαστήρια τέτοιες υποθέσεις κέρδιζε» ομολογεί γνωστός εργατολόγος. Η αμοιβή που χρέωναν τα δικηγορικά γραφεία τις καλές εποχές ήταν περίπου 500 ευρώ το άτομο αλλά στα χρόνια της κρίσης υπολογίζονταν περίπου στα 300 αλλά και στα 100 ευρώ. Ο αριθμός των υπαλλήλων που διεκδίκησαν το επίδομα δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί καθώς είναι αδιευκρίνιστο πόσοι σωρεύονταν σε κάθε ομαδική αγωγή.
Μάλιστα στις ομαδικές διεκδικήσεις των συνδικάτων η ταρίφα των δικηγορικών γραφείων ήταν 1.500 ευρώ επειδή αυξάνονταν οι ομάδες πίεσης με τη συμμετοχή του συνδικαλιστικού φορέα, του εργατικού κέντρου, της ομοσπονδίας.
Την τελευταία πενταετία, οι περικοπές εισοδημάτων και οι απολύσεις που έφερε το Μνημόνιο δημιούργησαν νέο λαμπρό πεδίο δράσης. Δημοτικοί αστυνομικοί, σχολικοί φύλακες, υπάλληλοι υπουργείων ΑΕΙ και ΤΕΙ τέθηκαν σε διαθεσιμότητα, όλοι έλαβαν προσφορές από όλα τα γραφεία. Η αντιμνημονιακή ρητορική μετατράπηκε από ορισμένους σε πολιτικό μέσο προς άγραν πελατείας. Όσοι άντεχαν οικονομικά επέλεγαν φίρμες, οι υπόλοιποι βολεύοταν με φθηνότερη δικηγορική εκπροσώπηση.
Από πολλές πλευρές και πολλές φορές έχουν διατυπωθεί ερωτήματα αν όλος ο πλούτος που συγκεντρώθηκε στα γνωστά δικηγορικά γραφεία έχει δηλωθεί στην Εφορία. Η απάντηση είναι εξίσου δαιδαλώδης όσο και οι υποθέσεις που χειρίστηκαν, τα συμφωνητικά με τα εργολαβικά έπρεπε να κατατεθούν στον Δικηγορικό Σύλλογο και στη συνέχεια στην Εφορία.
 
Κρουστάλλη Δήμητρα            

0 σχόλια:

Αρχείο